Skip to main content
O zapachach naturalnych

Zapachy zweirząt

Dzisiaj jest Światowy Dzień Zwierząt.


Lubię zapach mojego psa, szczególnie kiedy jest po zabawie w błocie, nieszczególnie po incydentach tarzania się w zdechłych rybach. Futro mojego kota jest przekaźnikiem, ma swój osobliwy przyjemny zapach, ale też chłonie zapachy nasze takie jak perfumy, które przyjemnie się łączą z jego sierścią.

Zwierzęta komunikują się ze sobą za pomocą zapachów.


Czy wiecie dlaczego kot domowy ociera się głową o nasze nogi? Znaczy w ten sposób swoje terytorium, koty mają gruczoły zapachowe w pobliżu pyska, na czole i u nasady ogonów. Młode jelenie poznają swoje matki po zapachu ich tylnych łap. Kiedy dziki kot lub niedźwiedź drapie drzewa oprócz zaznaczenia wizualnie swojego terytorium zostawia delikatny ślad zapachu.


Prawie każdy gatunek zwierzęcia ma swój własny zapach ciała, istnieją również dodatkowe zapachy, które służą jako paszporty chemiczne do identyfikacji poszczególnych zwierząt, rodzin, grup lub członków kolonii. Na przykład wszystkie mrówki mają charakterystyczny zapach ciała, który wskazuje na gniazdo, do którego należą. Kiedy spotykają się dwie mrówki, używają swoich anten - organów niosących ich zmysł węchu - aby ustalić swoją tożsamość. Jeśli mrówka znajdzie się nie w swoim gnieździe, jej zapach ciała identyfikuje ją jako wroga i wywołuje atak.


Niektóre samce ćmy mają bardzo wyczulone czujki, które wykrywają zapach samicy z ponad dwóch mil, rekiny natomiast czują krople krwi w oceanie z odległości około jednej mili.


Zwierzęta przede wszystkim zapachem, czyli sowimi feromonami znaczą terytorium, bronią się oraz zdobywają odpowiedniego partnera.


Bywa też tak, że niektóre zwierzęta tuszują swój zapach, z najbliższych nam robią to psy, często lubią się wytarzać w odchodach, w ten sposób pozbywają się swojego zapachu i mogą iść na polowanie, dawniej psy myśliwskie przed polowaniami właśnie tarzały się w końskim łajnie.


Węże mają bardzo niezwykły sposób wykrywania zapachów, robią to językiem, wychwytują nim cząsteczki zapachu w powietrzu, po wysunięciu języka wąż zwraca go z powrotem do specjalnego organu w podniebieniu, który analizuje zebrane zapachy.


Od wieków zapach zwierzęcy używany jest w perfumerii, w obecnych czasach na szczęście jest już bardzo rzadko stosowany a także niektóre z materiałów są zakazane, mimo to czarny rynek kwitnie, wyczytałam ostatnio iż przemytniczy rynek cywetu jest więcej wart od narkotykowego biznesu.

Zwierzęcy materiał perfumeryjny ma swoje głębokie korzenie w archetypach i ludzkich zapachach, namiętnościach ukrytych za dnia, tych zakazanych, mrocznych i pociągających, jeśli zdążę to rozwinę Wam tę myśl na Halloween, to będzie dobry pretekst na posta lub film o mrocznych zapachach w perfumerii i tym jak bardzo jesteśmy jako ludzie związani ze smrodem i zapachami pomijanymi i wypartymi 😉


ps. Jeśli ciekawi Was jak funkcjonuje psi węch zajrzyjcie do tego filmu, dużo się tam rozgadałam 🙂

https://www.facebook.com/bottanicum/videos/849362102145229/?vh=e&extid=0&d=n

opracowała Monika Opieka-Nowak